ایزو (ISO) علامت اختصاری سازمان بین المللی استاندارد است. این اصطلاح ، استانداردی جهانی است که به کارگیری هر یک از آن ها نماد داشتن مجموعه ای از امتیازات و برتری هاست.
سازمان استاندارد ISO ، یک سازمان غیر دولتی بین المللی است که مسئولیت تعیین استاندارهای بین المللی را به عهده دارد. مرکز این موسسه در ژنو سوئیس قرار دارد .
ایزو کار رسمی خود را در تاریخ بیست و چهارم فوریه 1947 آغاز نموده که تا پایان ژانویه 2001 دارای 138 عضو شامل 91 عضو اصلی ، 36 عضو مکاتبه ای و 11 عضو مشترک بوده است. شایان ذکر است ، موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران از جمله اعضای اصلی آن بوده و در تدوین استانداردهای بین المللی مشارکت دارد.
معروف ترین این استانداردها ISO 9000 می باشد ، به جز استاندارد ISO 9000 ، استانداردهای مفید و مشهور دیگری توسط سازمان جهانی استاندارد تدوین شده است که از جمله مهم ترین آن ها عبارتند از :
- استاندارد ایزو 14000 : استاندارد کیفیت محیط زیست
- استاندارد ایزو 16949 : استاندارد تضمین کیفیت صنایع خودرو سازی
- استاندارد ایزو 17799 : استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات
- استاندارد 18000 OHSAS : استاندارد مدیریت ایمنی و بهداشت کار
- استاندارد ایزو 22000: استاندارد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت مواد غذایی
استانداردها در زندگی انسان ها نقش حائز اهمیتی را ایفا می کنند، اگرچه در بیشتر اوقات به صورت نامحسوس عمل می کنند. برخی از مزایای به کارگیری ایزو و دستاوردهای آن عبارت است از :

    شرکت در مزایده ها و مناقصه ها
    جلب توجه  مخاطبین و مشتریان
    ارتقاء واقعی کیفیت و کارآیی در سازمان
    تمرکز بر روی مشتری با تضمین کیفیت
    درگیر کردن افراد
    کمک به ساخت و عرضه کالاها و خدمات موثرتر، ایمن تر و بهداشتی تر
    تسهیل در تجارت و بازرگانی
    حفظ اعتبار تولید کننده و نماد محصول
    بهره گیری از رویکرد فرآیند گرا
    تشویق بهبود مستمر
    تحقق یافتن اهداف سازمان
    رضایت کارکنان و مشتریان
    صرفه جویی در هزینه و زمان
    استفاده بهینه از موقعیت ها

مضاف بر موارد گفته شده، یکی از با ارزش ترین مزایای کسب گواهینامه ایزو این است که شرکت را در سطح شرکت های منتخب جهانی قرار می دهد . چرا که همان طور که گفته شد، ایزو یک استاندارد جهانی به حساب می آید و سازمان استاندارد بین المللی ISO آن را تعیین کرده است.
به طور کلی، استانداردهای ایزو، هم برای خریداران و مصرف کنندگان ، هم برای دولت ها و هم برای محیط زیست سودمند می باشند . مثلاَ به عنوان مصرف کننده کالا در نبود استانداردها از بد شدن کیفیت یک کالا مطلع می شویم. استانداردهای بین المللی علاوه بر این که کمک می کند تا از امنیت محیط کاری ایمن تر و سالم تر مطمئن باشیم ، در رعایت بهتر و بیشتر قوانین و مقررات مربوط به محیط زیست نیز نقش حائز اهمیتی را ایفا می کند.